Wil Voorbraak: ‘Ik ben niet bang om me te vervelen.’

Een afscheid als directeur van de Fatimaschool, na meer dan 40 jaar in het onderwijs werkzaam te zijn geweest.

Als je alles meetelt, vóór de klas en ín de klas, heeft Wil Voorbraak er zeker een halve eeuw onderwijs op zitten. Als kleutertje begonnen op de bewaarschool bij de nonnen in Oud- Gastel. En nu neemt hij afscheid als directeur van de Fatimaschool, na meer dan 40 jaar in het onderwijs werkzaam te zijn geweest. Per 1 januari 2013 gaat Wil Voorbraak met keuzepensioen. En dat gaat natuurlijk niet zomaar: 16 januari komt hij ’s ochtends met zijn vrouw naar school voor een afscheidsfeestje met de kinderen. ’s Middags volgt dan nog een bijeenkomst voor genodigden.

 

Typerend voor Wil Voorbraak is dat hij zijn afscheid niet samen wilde laten vallen met de kerstviering. “Dat is voor de kinderen en de leerkrachten, daar wil ik niet tussen komen. Dus we doen het lekker in januari.”

 

En daarna? Dan is het tijd voor andere leuke dingen. Wil ziet er niet tegenop, want hij heeft interesses genoeg. “Mensen vragen me of ik niet bang ben dat ik het werk zal missen, in een zwart gat zal vallen. Ik heb al allerlei aanbiedingen gehad, maar ik ga eerst op mijn gemak eens kijken wat ik wil. Er zijn zoveel dingen die ik leuk vind: misschien wil ik wel meehelpen bij het MEC of een bijdrage leveren aan de Voedselbank. Ik ben zeker geïnteresseerd in de natuur, speel volleybal, houd van fietsen en wandelen met mijn echtgenote, koken en vind het leuk om korte tripjes te maken. En dan zijn er nog mijn 3 kleinzonen, waarvan de oudste nu hier op de Fatimaschool in de peutergroep zit. Dus ik ben niet bang om me te vervelen.”

 

Wil Voorbraak geniet nog steeds van de sfeer op school en het contact met de kinderen, maar zijn beslissing om nu al te stoppen is weloverwogen. Gezondheidsproblemen, hebben hem aan het denken gezet. “Dan sta je weer even met beide benen op de grond. De druk rondom het onderwijs voel ik ook. Er wordt een prestatie van je verwacht en daar wil ik graag aan voldoen. Als directeur van een basisschool moet je er gewoon volledig zijn. Als je daar moeite mee krijgt, moet je een stap terug doen.”

 

Hij werkt nu al weer jaren met veel plezier op de Fatimaschool en begon 1972 op de Lage Weiden in De Kroeven, maar wie Wil Voorbraak zegt, zegt Lavoor. Want die school heeft hij als directeur sinds 1989 van de grond af opgebouwd, van 19 kinderen bij de start, tot 786 kinderen bij zijn vertrek in 2008. “We zijn gestart in de noodlokalen op de Damastberg, met drie leerkrachten. We hadden maar één kleuter van 5 jaar die al de hele dag mocht komen, de rest was 4 en kwam alleen ’s morgens. Dat vond ik zo zielig, die mocht gewoon bij de kinderen van groep 3,4 en 5 aansluiten. Een jaar later gingen we al naar de Hoveniersberg en uiteindelijk werd Lavoor zo groot dat er nog twee dependances bij kwamen: op de Heulberg en de Morelberg. We hadden een team van 50 personeelsleden. Ik heb heel veel mooie herinneringen aan mijn tijd daar.”

 

Ook binnen KPO is hij altijd actief en betrokken geweest. “Van alle werkgroepen die er bestonden heb ik wel eens deel uitgemaakt. Ook heb ik nog in de bestuurscommissie Kroeven – Tolberg gezeten.” Na gezondheidsproblemen koos Wil Voorbraak bewust voor een meer kleinschalige school. “Er waren vier vacatures voor een directeur op dat moment. Ik heb voor de Fatimaschool gekozen omdat die in een wijk ligt waar veel verschillende culturen samenkomen. Hier hebben we 40 % allochtonen, er zijn hoog en laag geschoolde mensen, het is zo divers. In deze wijk wordt bijvoorbeeld ook nog echt veel buiten gespeeld. Ik vind onze school representatief voor Roosendaal qua populatie. En dat is belangrijk, want omgaan met elkaar, leer je al op de basisschool. Maar ook de uitstraling van het gebouw sprak me aan, de mooie ligging, het prachtige schoolplein.” En gelukkig gaat het goed met de Fatimaschool, Wil Voorbraak vertrekt met een goed gevoel. “Er komen nog steeds veel nieuwe kinderen, zeker nog 24 tot het einde van dit schooljaar. En ook hebben we heel goed gescoord in het oudertevredenheidsonderzoek van Scholen met Succes. Een rapportcijfer van 7.7 hebben wij gehad van onze ouders. Van de ouders voelt 96% zich hier goed thuis en 97% ziet hun kinderen met plezier naar school gaan. Allemaal scores boven het landelijk gemiddelde. We hebben het hier goed voor elkaar!”

 

In 40 jaar heeft Wil Voorbraak veel zien veranderen in het onderwijs en in de samenleving. “Kinderen komen wijzer binnen, ze weten al heel veel. Je kunt ook veel van hen opsteken, we leren van elkaar. Thuis gaan de kinderen ook verder met zoeken op hun computer. Vroeger was het meer eenrichtingsverkeer. En ook hoe kinderen je aanspraken. Toen was ik mijnheer Voorbraak, nu ben ik mijnheer Wil.“

En door de komst van ICT in het onderwijs haal je de wereld ook makkelijker binnen. In alle groepen hangen nu active boards, de kleuters werken met een touch screen. Wil vindt het allemaal geweldig. “Als ik vroeger de werking van een sluis wilde uitleggen, moest ik dat iedere keer weer opnieuw voorbereiden en op het bord tekenen. Nu bereid je dat een keer voor, met mooie afbeeldingen en filmpjes, en dan bewaar je die les.”

Een andere verandering: de samenwerking met de ouders is toegenomen. “Ze zijn/ worden meer betrokken bij de school. We zijn meer ‘partners in de opvoeding”.

 

Aan de andere kant merkt hij ook wel dat de wereld gejaagder is geworden en dat de prestatiedruk groter wordt. “Ik vind het nog steeds belangrijk dat er genoeg ruimte over blijft voor meer ontspannende zaken zoals zingen, sporten, creatief bezig zijn. En niet alleen de nadruk leggen op taal en rekenen. Er komt ook steeds meer aandacht voor excellentie, wetenschap en techniek. Dit is toch wel een andere insteek. Van leraren wordt heel veel gevraagd. Echter…. we hebben maar 25¾ lesuren per week. De kwaliteit van het onderwijs zit hem niet in het meer, die zit hem in het hoe je er mee omgaat! Maak juiste keuzes.”